meyeluthu

1. உயிர்,
உயிர் எழுத்துப் பற்றிப் (மொழியும் தரமும்) பார்த்தோம்.

மெய் எழுத்துப் பற்றிப் பார்ப்போம்.

2. சூத்திரம் : 9
‘ன கார இதுவாய்ப்பதின் எண் எழுத்தும் மெய் என மொழி’

இந்த சூத்திரம்
க் ங் ச் ஞ் ட் ண் த் ந் ப் ம் ய் ர் ல் வ் ழ் ள் ற் ன்

– ஆகிய 18 புள்ளிதாங்கிய எழுத்துக்களையும் மெய் எழுத்துக்கள் என்று அழையுங்கள் என்பதே இந்த சூத்திரத்தின் பொருள்.
இங்கு நம் முன் விட்டு வைக்கப்பட்டிருக்கும் பணிகள்
‘மெய்’ என அறிதல்.

இந்த மெய்யில் அடங்கியுள்ளவை இந்த 18 மெய் எழுத்துக்களிலும் அடங்கியுள்ளது என்பதை நிரூபிப்பது.

மெய் – இதற்கு தமிழ் அகராதிகள் தரும் பொருள் :

1. உண்மை, 2. உணர்ச்சி, 3. உடல், 4. ஒற்றெழுத்து என்பது

3. மெய்யில் உயிர் சேரும்போது உயிர் மெய்யாகும். அப்படி உயிர் மெய் ஆன பின்புதான் அந்த மெய் உணர்ச்சிப் பெறும். ஆகவே, உணர்ச்சி என்ற பொருள் தவறு.

4. கண்களால் பார்க்க முடிவதாலும், தொட்டு உணர முடிவதாலும் மெய்க்கு உண்மை என்ற பொருள் பொருந்தும். மேலும் உயிர் தங்குவதற்கான அமைவு இது. இந்த மெய்யில் உயிர் தங்கிட இந்த அமைவு இயங்குவதற்கான ஆற்றலைப் பெறும். உயிர் தங்காத நிலையில் இந்த மெய் வாழாதன பகுதியிலும் உயிர் பெற்றிட வாழ்வன பகுதிக்கு இடம் பெயரும். உயிர் மெய் என்கிற புது பெயருக்கும் இடம் தரும். அத்துடன் முன் பகுதியில் பார்க்கப்பட்ட 25 குணாதிசயங்களையும் பெறும். உயிர் விடை பெற்றுவிட்ட பின்னான நிலை.

‘ஊரெல்லாம் கூடி சிரிக்க அழுதிட்டுப்
பெயரினை நீக்கிப் பிணமென்று பெயரிட்டுச்
சூரையங் காட்டிடைக் கெண்டு போய்ச் சுட்டிட்டு
நீரினில் மூழ்கி நினைப் பொழிந்தார்களே’
– என்கின்ற மெய்யான கூற்றிற்கு ஆட்படும் என்பது இதன் இயல்பு நிலையாகும். இதுவே மெய் எனப்படும் இந்த மெய்யின் உண்மை முடிவு.

5. இதன் மறுகூறான உயிரின் நிலை என்ன?

இந்த கேள்விக்கு ஆன்மீக விடை ஒன்றும், அறிவியல் விடை என்று மற்றொன்றும் உண்டு. இதில் முந்தியதற்கு நம்பிக்கை அடிப்படையானது. நிரூபணம் என்ற நிலைக்கு உட்படாது. ஊகமும் தற்கோளும் இதற்கு அடிப்படையாகும். அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்ட கருத்துக்கள் மட்டுமே இதற்கான விடையாக அமையும். அறிவியலார் கருத்து இதற்கு மாறுபட்டிருக்கும். இதனுள் புகுவோமேயானால், நம் பணி முடங்குமே அல்லாமல் விடிவு பிறக்காது. ஏற்போரும் எதிர்ப்போரும் என்ற நிலையில் என்ன நடக்குமோ அதற்கு அது இடம் தரும் என்பதனால் அதனை விட்டுவிட்டு நம்முடைய பணிக்கு நாம் திரும்புவது நன்மை பயக்கும். இல்லை என்றால் மானுடரிடம் மண்டிக்கிடக்கும் பய உணர்வால், மூட நம்பிக்கைகளிலும் கட்டுக்கதைகளின் மேல் கொண்டிருக்கும் பற்றாலும் காத்துக் கிடக்கும் துன்பங்களுக்காட்பட்டு, துயருற நேரும். எனவே, அதனை விடுத்து மேலே செல்வோம்.

6. மெய்யின் பண்புகள் :

A. உயிர் இடம் பெறா நிலையில்
1. பார்க்க முடியும்
2. தொட முடியும்
3. தொடுவதை மெய் அறியாது
4. இயக்கம் இன்றி இருக்கும்
5. பேண முடியாது
6. எரியூட்டப்படவோ, புதைக்கப்படவோ வேண்டும்.
B. உயிர் தங்கிய நிலையில்
1. இயக்கம் பெறும்
2. காலத்தோடு இணைந்த வளர்ச்சி இருக்கும்
3. மெய்யின் உள் உறுப்புகள், அவையவங்கள் அதனதன் நிலையில் வளர்ச்சி பெஓறும்
4. இவை அணைத்தும் அதனதன் பணியை நிறைவு செய்யும்
5. அவையவங்கள் இயங்கும்
6. பயன் நிலை உண்டு.
7. அறிவின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப இயங்கும்
8. ஆறு அறிவுடைய மனிதனுக்கு கட்டுப்படும்.
9. ஆறு அறிவு நிலை பெறும் மெய் முதன்மை வகிக்கும்
10. பாதிப்புக்கு மெய் ஆட்படும்
11. பாதிப்பு அகலவும், அகற்றப்படவும் அகலாதிருக்கவும் இடம் உண்டு.
12. ஆண், பெண் என மெய்க்கு இரு நிலை உண்டு.
13. பருவ நிலைக்கான பொலிவு இருக்கும்
14. தாம்பத்தியம்
15. இனப் பெருக்கம் உண்டு
16. முதிர்ச்சி உண்டு
17. தளர்ச்சியும் உண்டு
18. உயிர் விலகும் நிலையும் உண்டு
19. உயிர் அகல மெய் பயனறும்

7. மேலே பார்த்த 25 பண்புகளில் பெரும்பாலானவை இந்த மெய் எழுத்துக்களில் இருந்தால் மட்டுமே மொழியியல் நெறியிலும் மெய் எழுத்து என்று ஏற்க முடியும்.

A. உயிர் இடம் பெறா நிலையில் மெய் எழுத்து:

1. மொழி நிலை இருக்கும்
2. பார்க்க முடியும்
3. மெய் நிலை உணர்த்த புள்ளியுடன் இருக்கும்
4. ஒலிக்க முடியாது
5. இயக்கம் இல்லை என்பது தெளிவு
B. உயிர் எழுத்து இணையும் நிலையில்
1. உயிர் எழுத்து இடம் பெற புள்ளி அகலும்
2. உயிர் எழுத்துக்கான அமைவு மெய் எழுத்து
3. உயிர் எழுத்து இணைய ஒலி பெறும்
4. உயிர் எழுத்து இணைந்தமை அதற்கான குறிகள் மூலம் அறியப்படும்
5. மெய்யின் வடிவம் சிதையாது
6. உயிரின் வடிவம் இடம் பெறாது.
7. மெய்யில் உயிர் தங்க அது உயிர் மெய்யாகும்
8. மெய் முந்தி ஒலிக்கும்
9. மொழிக்கும் வளர்ச்சி உண்டு
10. போற்றுதலை பொறுத்து வளரும்
11. பயன் நிலை அபரிமிதம்
12. உயிரிய பயன்பாட்டால் நாளும் தழைக்கும்
13. தனித்துவம் உண்டு
14. உயிரை தனிமைப்படுத்த முடியும்
15. உயிர் தனிப்பட்டால் ஒலியற்றிருக்கும்
16. பிரித்து உயிரையும் மெய்யையும் இணைக்க முடியும்
17. பாதிப்பிற்கு இடம் உண்டு
18. பாதுகாக்க இலக்கணமும் உண்டு
19. பொலிவு உண்டு

இவ்வாறு என்னால் 19+5=24 பண்புகளை பார்க்க முடிந்தது. இன்னும் இருக்கலாம். இவற்றின் மூலம் இந்த 18 மெய் எழுத்துக்களையும் மெய் எழுத்துக்களே என்று நிறுவுகிறேன். இதனையும் புள்ளியியல் தரக்கட்டுப்பாட்டிற்கு ஆட்படுத்தி ஆய்வு செய்ய மொழியின் சிறப்புகள் பலவற்றை உலகின் முன் வைக்க முடியும். பல்கலைக்கழகங்கள் இதனைச் செய்ய முன் வர வேண்டும்.

8. இதற்கு அடுத்த பணி இந்த மெய் மற்றும் உயிர் மெய் எழுத்துக்களை ஆய்தல்

மெய் என்ற நிலையில் வரி வடிவம் மட்டுமே. இருப்பினும் மெய் எழுத்துக்களைப் பார்ப்போம்.

a) மெய் எழுத்துக்கள்
1 2 3 4 5 6 7 8 9
க் ங் ச் ஞ் ட் ண் த் ந் ப்
10 11 12 13 14 15 16 17 18
ம் ய் ர் ல் வ் ழ் ள் ற் ன்

வரி வடிவத்தில் 13 ஆனது எழுத்தான ல், 14 ஆவது எழுத்தான வ்; 16 ஆனவது ள்; 18 ஆவது ன், இதில் ல் வ் வேறுபாடு இருப்பினும் தடுமாற்றத்திற்கு இடம் இல்லை என்று அடித்துக் கூற இயலவில்லை என்பது மறுப்பதற்கில்லை. இதே நிலையில்தான் ள்-ளும் ன்-னும். இருப்பினும் ஏற்றுக்கொள்வதில் சிறிதும் தவறு இல்லை.

b. மேலே பார்த்த மெய்களுடன் முதல் உயிர் எழுத்தான ‘அ’ இணைந்திட, க்+அ=க இப்படியே :

1 2 3 4 5 6 7 8 9
க ங ச ஞ ட ண த ந ப
10 11 12 13 14 15 16 17 18
ம ய ர ல வ ழ ள ற ன

9. சிக்கல் அற்ற வரி வடிவங்களே இவை.

10. இந்த 18 எழுத்துக்களின் ஒலி நிலையில் சில எழுத்துக்களில் உள்ள ஒலி ஒற்றுமை குறையாகச் சுட்டப்படுவதுண்டு. பிறகு மொழிகளுடன் ஒப்பிட்டால் இவை குறைவே அல்ல. இருப்பினும் ஆய்வது நம் கடமை.

a (i) எழுத்து வரிசையில் 12 மற்றும் 17 ஆவதான ர, ற
(ii) 13,15,16 ஆவதான ல, ழ, ள
(iii) 6,8,18 ஆவதான ண, ந, ன

b) முதலாவதான ர, ற – இந்த இரண்டிலும் இருக்கும் சிறிதளவிலேயேயான ஒலி நெருக்கத்தை உரிய உச்சரிப்பால் எளிதில் மேற்கொள்ள முடியும்.

c) இரண்டாவதான ல, ழ, ள இந்த மூன்றிலும் ஒன்றின் நிலையே. கவனமான உச்சரிப்பால் எளிதில் மேற்கொள்ள முடியும்.

d) மூன்றாமதான ண, ந, ன. இந்த மூன்றில் ண சிறப்பாகத் தனித்தே நிற்கிறது. ஒலிதெளிவாகவே இருக்கிறது. பிரச்சினை அறவே இல்லை.

பிரச்சினை ‘ந’வும் ‘ன’வும் தான்.

ஒலி நெருக்கம் மிக அதிகம். இது எதனால் என்று ஆய்ந்த போதும் அறிய முடியவில்லை. இவை இலக்கியங்களில் வகிக்கும் இடத்தையும் பல்வேறு நிலைகளையும் சீராய் ஆய்ந்தால் விடிவு கிடைக்கக்கூடும்.

புள்ளியல் தரக்கட்டுப்பாட்டு நெறிவழிப்படுவோமேயானால் நிச்சயமாக மிகத் தெளிவானதும், துல்லியமான நல்ல முடிவு நம்மால் எட்ட முடியும். இதுவே இப்போதுள்ள நிலையில் இதற்கான தீர்வு எனக் கொண்டு அடுத்த நிலை ஆய்விற்கு அடி எடுத்து வைக்க முற்படுகிறேன்.

குறிப்பு : தர ஆய்வு மூலம் ழ; ள இரண்டும் பயன்படும் இடங்களுக்கு வரையறை சொல்வது பயன்படுத்துவோருக்கு நம்பிக்கை தரும்.

11. சூத்திரம் : 10

‘மெய்யோடு இயையினும் உயிர் இயல் திரியா’
உயிர் எழுத்தானது, மெய் எழுத்துடன் இணைந்த போதிலும் உயிர் எழுத்தானது அதன் தன்மையில் நின்று மாறுபடாது. அதாவது நாம் உயிர் எழுத்திற்குப் பார்த்த இருபது குணங்களில் நின்று வழுவாது. அதே மெய்க்கு பார்த்த குணங்களில் நின்றும் மெய் வழுவாது. உயிரும் மெய்யும் அதனதன் தனித்துவத்தைப் பேணியபடி உயிர் மெய் எழுத்தாய் நிற்கும்.

12. சூத்திரம் : 17-ல்

உயிர் மெய் எழுத்துக்களின் ஒலி நிலையை பொது நிலையில் கீழ்க்கண்டவாறு காண்கிறார்.

புள்ளி இல்லா எல்லா மெய்யும்
உருவு உருவு ஆகி அகரமோடு உயிர்த்தலும்
ஏனை உயிரோடு உருவு திரிந்து உயிர்த்தலும்

ஆ, ஈர் இயல உயிர்த்தல் ஆகுது.
‘ஆ’ என்கின்ற உயிர் எழுத்தானது க் முதல் ன் ஈறாக எல்லா மெய் எழுத்துக்களுடன் சேரும் போது அத்தனை (பதினெட்டு மெய் எழுத்தும்) மெய் எழுத்தும் ஒவ்வொன்று அது அது தாங்கி நிற்கும் புள்ளியை வரிவடிவில் இலிந்து நின்று ஒலிக்கும் போது, அதற்கே உரிய ஒலியில் ஒலிக்கும். அதே வேளையில் மீதமுள்ள பதினொரு உயிர் எழுத்துக்களுடன் சேர்ந்திட மெய்யின் வடிவம் அந்த உயிர் எழுத்துக்களுடன் சேர்ந்திட மெய்யின் வடிவம் அந்த உயிர் எழுத்துக்களுக்கான குறியினை அருகில் கொண்டு அது அதற்கேற்று சீராய் குற்றோசை நீட்டலோசையில் ஒலிக்கும்.

இதுவே இச்சூத்திரத்தின் பொருளானாலும், புதைந்துப கிடக்கும் அறியப்பட வேண்டிய உண்மைகள் ஏராளம். ஆங்கிலேயர் அவர் தம் மொழியில் மேற்கொள்ளும் ஆய்வில் 0.001 மி.மி. அளவு கூட நாம் மேற்கொள்ளவில்லை என்பதுதான் வேதனையான உண்மை.

13. சூத்திரம் : 18
‘மெய்யின் வழியது உயிர் தோன்றும் நிலையே’
மெய்யின் வழிப்பட்டே உயிர்மெய் எழுத்தில் முதலில் மெய்யொலி வர அதனைத் தொடர்ந்தே உயிர் எழுத்தோசை வரும். என்பதை தெளிவாகச் சுட்டியபின் பதினெட்டு மெய் எழுத்தையும் மூன்று கூறாகக் கூறியிருக்கிறார். அவை:

14. சூத்திரம் : 19.
‘வல் எழுத்து என்ப க, ச, ட, த, ப, ற’

15. சூத்திரம் : 20.
‘மெல் எழுத்து என்ப ங, ஞ, ண, ந, ம, ன’

16. சூத்திரம் : 21.
‘இடை எழுத்து என்ப ய, ர, ல, வ, ழ, ள’

17. கவனிக்க வேண்டியது :
வல்லினம் : க்-1, ச்-3; ட்-5; த்-7; ப்-9; ற்-17
மெய் வரிசையில் 1, 3, 5, 7, 9, 17வது எழுத்துக்களையும் வல்லின எழுத்துக்கள் என்றும்.

மெல்லினம் : ங்-2, ஞ்-4, ண்-6, ந்-8, ம-10, ன-18
மெய் வரிசையில் 2,4,6,8,10,18 ஆகியவற்றை மெல்லின எழுத்துக்கள் என்றும்.

இடையினம் : ய்-11, ர்-12, ல்-13, வ்-14, ழ்-15, ள்-16
மெய் வரிசையில் 11, 12, 13, 14, 15, 16. இவற்றை இடையின எழுத்துக்கள் என்றும் கூறுகிறார்.

மீண்டும் கவனித்து பார்ப்போம்.

வல்லினம் – வன்மையான எழுத்து
மெல்லினம் – மென்மையான எழுத்து
இடையினம் – இடையெழுத்து

இந்த மூன்றிற்கும் வேறுபாடு இருக்கிறதா? இல்லையா?
வல்; மெல்; இடை இவற்றுக்கான எழுத்துக்களையும் தேர்வு செய்து தந்துவிட்டு, நம்மை விட்டுவிட்டார் என்றே தோன்றுகிறது.

இந்த மூன்றும் இப்படி என்றால் இந்த மூன்றிற்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்ன?

18.

vallinam-mellinam

19. மேலே உள்ள படம் இந்த மூன்றின் நிலையை அடையாளமாகச் சுட்டுகிறது. இதுதானே இந்த மூன்றின் நிலையாக இருக்க முடியும்.

20. சூத்திரம் 1-இல் சுட்டப்படும் ‘சார்ந்து வரல் மரபின் மூன்று அலங்கடையே’ என்பதனை சூத்திரம் 2ல் இன்னவை என்று கோடிட்டு காட்டியபின், சூத்திரம் 12-இல் அம்மூன்றிற்குமான ஒலி அளவை அரை மாத்திரை என்று தெளிகிறார். இப்படி இந்த மூன்றையும் (சூத்-19,20,21) தெளிகிறாரோ என்ற தேடலிலும் அப்படி தரப்படவில்லை என்பதால் நம் கடமை என்ன என்பதையும் ஆய்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். உதவிக்கரங்கள் இல்லாவிடில் நல்ல காலத்திற்காக காத்திருப்பது முட்டாள்த்தனம், முட்டி மோதும் ஆழ்நிலை ஆய்விற்கு நம்மை உட்படுத்துவோம். பண்டை இலக்கியங்கள் நிச்சயம் நல்ல விடிவைத் தரும். முனைந்து இப்பணிகளை மேற்கொள்ள முன் வரும் முனைவர்கள்தான் தேவை. கம்பநாட்டார் இதற்கு விடை தரலாம்.
21. இதற்கு அடுத்தாற்போல் மெய் எழுத்துக்களின் இயக்கம், செயல்பாட்டை பார்க்கிறார் ஐயன்.
இப்பகுதிக்கு முதலில் ‘மெய் மயக்கம¢’ என்று குறுந்தலைப்பை வைக்கிறார்.
இங்கு மெய் = மெய் எழுத்தைக் குறிக்கும்
மயக்கம் = கலத்தல் என்ற பொருளை பெறும்
இதனால் மெய் எழுத்துக்கள் ஒன்றோடொன்று தழுவிக்கொள்ளும் நிலை விளக்கப்படுகிறது என்பதுதான் இந்த குறுந்தலைப்பு தரும் செய்தி.

சூத்திரம் : 22.

‘அம் மூஆறும் வழங்குஇயல் மருங்கின்
மெய்ம் மயக்கும் உடன் நிலை தெரியும் காலை’
அம் – மேலே பார்த்த
மூ ஆறும் – ஆறு ஆறு மெய் எழுத்துக்களான மூன்று கூறும், அதாவது 6 ஜ் 3 = 18 எழுத்துக்களும்
வழங்குஇயல் – செயல்பாட்டின் இயல்பில் ஒரு மெய்யுடன் மற்றுமொரு மெய் இணையும் என்பதே
இது பொது நிலையை குறிப்பது.

சூத்திரம் : 23
‘ட, ற, ல, ள என்னும் புள்ளி முன்னர்க்
க, ச, ப என்னும் மூஎழுத்து உரிய’
– ட், ற், ல், ள் (இப்படி ஓலைச் சுவடியில் எழுத முடியாது. புள்ளி வைத்தால் பனை ஓலை கிழிந்து விடும்) என்னும் நான்கு மெய் எழுத்துக்கள் முன்பும், க,ச,ப என்கிற மூன்று உயிர் மெய் எழுத்துக்கள் அவற்றிற்கான நிலைகளில் வரும்.

வேட்கை; கற்கண்டு; மெல்க; மொள்க என்ற சொற்களில் வருவது போன்று.

சூத்திரம் : 24 உடன் சூத்திரம் 30 வரை இப்படியே தொடரும் என்பதால் இவற்றை தவிர்க்கிறேன்.
………….. ……………
மெய் எழுத்து பற்றிய செய்திகளும் நூல் மரபும் இங்கு நிறைவு பெறுகிறது.